10-04-08 -
Tijdens een verblijf in de Verenigde Staten had CARROS de mogelijkheid om mee te doen aan een ‘leuke competitie’. Rijden op een minicircuit met de krachtigste producten die Chrysler en dochters te bieden hebben. Het klonk als rodeo in een porseleinkast maar oh wat zaten we ernaast.
Het circuit dat was uitgezet zou zelfs voor karts te krap zijn. Het leek nog meer op een baantje voor radiografisch bestuurbare autootjes. Een startpunt en een zogenaamde finishbox en langs de randen afgezet met minuscule oranje pylonen. Geen baan dus die je normaliter zou kiezen om snelle tijden neer te zetten met auto’s als de
Jeep Grand Cherokee SRT8 en de
Chrysler 300 C SRT8. Auto’s met moddervette achtcilinders die 425 pk leveren. Wat moet dit worden?
BIJ DE EERSTE BOCHT BLIJFT HET GAS EROP EN BREEKT DE GIGANTISCHE ACHTERKANT GEDWEE UIT
Krijsende banden
De gastheer uit Nashville, Tennessee legt de aanwezigen met een hilarisch accent uit wat de bedoeling is. Iedere pylon die onderweg geplet wordt kost twee strafseconden en aan het eind van het parcours moet de auto precies in de stopbox tot stilstand gebracht worden. Schieten de voorwielen de witte lijn voorbij dan kost dat vijf seconden. Gaan ook de achterwielen er nog overheen dan is de score zelfs tien seconden in de min. Hij doet een voorbeeldrondje en jaagt de ruim vijf meter lange 300 C met bulderende V8 en krijsende banden rond en wekt naast respect ook een enorme competitiedrang op. ‘Nu is het onze beurt cowboy, grijp je stopwatch’ is een reactie waar hij om kan lachen en off we go…
Dood
Als eerste de 300 C die met een kwispelende kont van start gaat. Bij de eerste bocht blijft het gas erop en krijgt het rempedaal een ferme trap van de linker voet waarna de gigantische achterkant gedwee uitbreekt zodat korter ingestuurd kan worden. Dan rechtdoor en de automaat schakelt naar twee. Zelfde recept voor de volgende bocht maar de automaat blijft eigenwijs in de tweede versnelling ‘hangen’ en de aandrijflijn valt dood. De enige optie is wachten tot de krukas in de V8 onder 4.500 tpm zakt waarna de eerste versnelling pas weer paraat is. Te laat helaas.
DIRECT VEEGT DE ACHTERKANT EEN AANTAL ORANJE BEWAKINGSSMURFEN OMVER
Bewakingssmurfen
Onderstuur is uiteraard een niet te voorkomen verschijnsel op deze miniatuurbaan met deze auto, maar met uitgeschakelde ESP kan dat ongedaan gemaakt worden door (op het juiste moment) veel gas te geven zodat overstuur ontstaat. Spectaculair, maar door de geringe breedte van de baan veegt de achterkant direct een aantal oranje bewakingssmurfen omver en is de kans op een goede tijd volledig verkeken.
Extremer gevoel
Goed, de
Jeep Grand Cherokee SRT8 dan maar. Zelfde motor dus eveneens 550 Nm koppel maar wel meer overzicht door de hogere zitpositie en vooral meer grip door vierwielaandrijving. De acceleratie is daardoor nog indrukwekkender en het enige probleem is nu nog onderstuur. Overstuur kent deze auto eigenlijk niet dus het credo luidt eerst rustig insturen en dan pas de ‘vuurknop’ vloeren. Ook hier weer het probleem van een automatische bak met een eigen mening die niet op andere gedachten gebracht kan worden. Toch geeft de dikke
Jeep een extremer gevoel van snelheid en werken de remmen op een manier die niet bij een SUV past. Wéér een pylon geraakt en dus wederom geen toptijd. Jammer, maar een slecht gevoel geeft het zeker niet want dit is intens genieten.
Krachtpatsers
Wat nog de meeste indruk heeft gemaakt is het feit dat ogenschijnlijk logge en overgemotoriseerde Amerikaanse muscle cars in staat zijn om toch heel aardig de opgedragen koers te blijven volgen. Amerikanen kennen het gezegde ‘Don’t knock it until you try it’ en daarmee wordt eigenlijk de hele auto-industrie van het land opgesomd. Onbekend en onbemind zou je het ook kunnen noemen. Wat ons betreft is het vertrouwen in dit soort Amerikaanse krachtpatsers alleen maar bevestigd. Nee, toegenomen! Ronduit triest is het dan eigenlijk dat juist misvattingen over milieuproblemen dit soort auto’s op korte termijn onmogelijk maken. Beide modellen zijn nu nog in ons land nog te koop. Maak dus haast, want de stopwatch loopt…