Damesdingetjes

Ingeklemd tussen het Wouter Bospad en het doodlopende steegje Balkenende, staat wat wij op het dorp noemen ‘het paviljoen’. Anders dan de naam doet vermoeden was daar tot halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw het garagebedrijf van Pieper & Ockels gevestigd, gespecialiseerd in het onderhoud van klassiekers. Je kon daar van twee oude auto’s één nieuwe laten maken. Toen dat concept van ‘twee betalen, één halen’ was uitgewerkt, werden de opstallen gestript en werd de vervuilde grond tot tien meter diep afgegraven. Er kwam een wellness-kinderdagverblijf voor in de plaats met de vrolijke naam Het Fontanelletje. Maar daar liepen na wat akkefietjes van de ene dag op de andere alle klanten weg en nu hebben zich – nadat de vervuilde grond wederom tot tien meter diep is afgegraven – die vijf dames daar dus gevestigd met La Club.

“Je kunt het ’t beste omschrijven als een verzamelgebouw voor damesdingetjes”, aldus Amélie de Vichy, één van de oprichters van La Club, een vrouw over wie het hardnekkige gerucht gaat dat zij zich gretig bevredigt met behulp van de ribbeltjes op de credit card van haar echtgenoot. “Damesdingetjes in de breedste zin van het woord, die door ons zijn gebundeld in een totaalconcept, waarin de moderne vrouw uit Groenlust & Duinrust volledig aan haar trekken komt qua lekker, leuk en geil”, aldus Biebelien Bardoel – inderdaad: zij van Ben Bardoel van het gerenommeerde marketing- en reclamebureau Bardoel/FtheWorld.
Binnenkomer van La Club is the Nespresso Experience, waar je als het ware naar binnen wordt gezogen over een auberginekleurige loper, langs een route die is afgezet met van dat dikke museumkoord op glanzende paaltjes. Even lekker de cupjes aanvullen bij een bediende met crèmekleurig handschoeisel. En vervolgens de cupjes aanvullen in de naastgelegen boetiek van Marlies Dekkers, waar je in je nieuwe setje mag poseren in de armen van George Clooney – niet echt natuurlijk, het is een truc. En zo wandel je – de routing is afgekeken van Ikea, waar ontsnappen onmogelijk is – het hele gebouw rond, van de ene shop naar de andere. Kopjes aanschaffen uit de jongste serie van Emma Bridgewater, CO2-vrije ecojurkjes passen, je eigen deodorant mixen, elitebiscuits laten maken met je initialen in kruimels van hazelnootflandré en zo meer.

Maar waarin La Club zich echt onderscheidt van de Bijenkorfjes en Bonnetrietjes, is het sociaaleducatieve element, legt Sybille Courget uit. “Wij maken damesdingetjes bespreekbaar, die onbesproken dreigen te worden, terwijl ze het bespreken meer dan waard zijn. En dat doen we dan in allerlei workshopjes.” Zo heeft La Club dezer maanden veel succes met de workshop ‘op vakantie zonder stress’, waar vrouwen stapsgewijs vertrouwd raken met het idee dat ze drie weken lang in gezelschap verkeren van een man en wat kinderen, waarvan ze slechts vaag op de hoogte zijn van hun bestaan. Een ander kassucces is de workshop waarin je leert om uit verschillende autotypes te stappen, zonder omstanders te trakteren op het ontluisterende zicht op het kruis van je panty. En de absolute hit is de workshop anusbleken. “Héél 2011 en très très Groenlust & Duinrust”, aldus Sybille. “Al gebruiken wij in onze communicatie liever de term Poupe Soleil.”

Daar krijg ik dus moeilijkheden mee, was het eerste waar ik aan dacht. De gebleekte anus als damesdingetje bespreken in het keurige magazine CARROS. Hoe pervers moet je zijn om zoiets aan je fantasie te laten ontspringen. Dus eerst maar eens even gegoogeld: ‘anusbleken’. En jawel! Nederland is massaal anus aan het bleken. Je kunt het laten doen, maar kunt het ook zelf ter hand nemen, met een tubetje Sterwit. Niks geks aan. Heel bespreekbaar. Mag je gewoon aan de meisjes vragen hoor, op je werk of op de golf of op straat. “By the way, heb jij wellicht een gebleekte anus?”