McLaren MP4-12C: openbaringen

09 januari 2013 08:40
Een uitnodiging van de Nederlandse McLaren-vertegenwoordiging. Of we mee wilden naar het Engelse Woking voor een rondgang in de productieafdeling van de McLaren MP4-12C en aansluitend naar Goodwood voor een circuitsessie. Wat denkt u? Vliegen, in alle opzichten!
Het steriele glaspaleis te midden van doodstille, want strakke waterpartijen en grasvelden, staat heel ver weg van de emotionele hitte, glamour en heroïek van de racerij. Alles lijkt hier juist te zijn ontdaan van emotie. Het McLaren Technology Centre, zoals de officiële benaming luidt, lijkt eerder een ontwikkellaboratorium van een farmaceutisch concern dan een plaats waar racewagens worden gemaakt.
Bij binnenkomst moeten we nu ook nog onze mobiele telefoon en zelfs ons horloge inleveren. Waaruit tot onze groeiende irritatie blijkt dat men zijn eigen gasten – allemaal serieuze autojournalisten – dus openlijk niet vertrouwt. Juist het beledigende daarvan, het boosmakende, maakt de zaak wel in een klap spannend. Want wat in hemelsnaam zullen we wel niet te zien gaan krijgen?

Bikini’s
Langs historische racewagens en vitrines vol bokalen, medailles en plaquettes wandelen we naar de assemblagehal van de MP4-12C. Onderweg inkijkjes in de verschillende productieafdelingen van McLaren’s Formule 1-team. Soms, in de verte van weer een andere lange gang, zien we door geopende roldeuren de immense vrachtwagens staan. Ze worden volgeladen met apparatuur en onderdelen. Straks op weg naar een circuit ergens in de wereld. Net zo goed magisch is het betreden van laboratoriumachtige ruimten waar de fabricage van carbonfiber racewagenonderdelen geschiedt. Geen zweem of spoor van metaal, olie of brandstoffen. Op operatietafels liggen draagarmen, vleugels, winglets en tal van andere onbestemde, geheimzinnige profielen van carbon die straks op ’s werelds snelste auto’s worden gemonteerd.
De assemblagehal van de MP4-12C meet zestig bij zestig meter. Voorheen werd in deze ruimte de Mercedes-Benz SLR McLaren geproduceerd. Zeeën van kunstlicht, glanzende vloeren, de geluiden van klein elektrisch- en luchtgereedschap alsmede het gedempte kloppen van pashamertjes. We staan allereerst stil naast een carbonfiber tub, een doosvorm op dubbele konijnenhokgrootte met een gewicht van slechts 75 kilogram. In feite vormt dit de centrale cabinesectie van de auto, waar de rest vervolgens geheel handmatig op, in en aan wordt geschroefd. Deze box section is sterk genoeg om straks ook voor de Spider-versie gebruikt te worden. We zien drie rijen montage-rigs met daarop McLarens in diverse bouwstadia. Hier geen robots of anderszins geheimzinnige apparatuur of gereedschappen. Wel takels, trolleys en verder noeste werkmannen.
Gespoten worden de MP4-12C’s overigens in house. En ook in alle kleuren. Waaronder zeer felle; tot een smekkerig goud aan toe. Exotische klanten, exotische landen. Acht auto’s per dag worden hier op deze handmatige manier voltooid. Die aan het eind ook allemaal worden proefgereden. Gewoon, op straat. Daartoe krijgen de auto’s voor het behoud van hun nieuwstaat een houten bodemplaat over de eigen bodem geschroefd, verder speciale bikini’s over de spoilers en een set testwielen. Na deze zogenaamde shakedown worden de McLarens in definitieve afleverstaat gebracht, gaan tenslotte de wasserette in en zijn klaar voor het verlaten van de fabriek.



His Lordship
Met een Mercedes Vito luxebusje worden we naar Fairoaks Airfield gebracht, alwaar een Piper Chieftain ons naar vliegveld Goodwood zal vliegen. Dit voor onze eigen shakedown met zo’n MP4-12C. Eenmaal buiten de poorten van het Technology Centre onmiddellijk weer Engeland ten voeten uit: glooiende landerijen met houtwallen, bleeding beautiful Grand Houses and villas (Woking behoort tot de mooiste en kostbaarste regio’s van het land), met daartussen sprookjesachtige kronkelweggetjes. Eenmaal op Fairoaks romantiek ten top. De zorgvuldig gekoesterde morsigheid van houten vliegveldgebouwtjes, met op de omringende grasvelden de heerlijkste oude en nieuwe vliegtuigen. En op de parkeerplaatsen trouwens ook de mooiste limousines en sportauto’s. Iedereen even vriendelijk; de vanzelfsprekendheid van elkaars goede bedoelingen.
Na een vlucht van nauwelijks 15 minuten, op geringe hoogte over eens temeer de fraaiste landschappen, doemt Goodwood op. Grafelijk landgoed van de familie March. Al meer dan vijfhonderd jaren. Het eenvoudig exploiteren van de glorieuze bezigheden van de elite. Vandaar een vliegveld, paardenrenbaan, jachtpartijen, diners met His Lordship in The Hall, maar vooral ook dit beroemde circuit, decor van ’s werelds spectaculairste classic races.
Een tiental exemplaren van de McLaren MP4-12C staat gereed voor allereerst een rit over de openbare weg en daarna een vijftal ronden op Goodwood Circuit. Alles onder begeleiding van ‘instructors trained in motorsports’.

Middelbare leeftijd
Mooi willen wij de MP4-12C nog steeds niet noemen. Ook niet hier, in deze entourage. Feitelijk dezelfde steriliteit die ons vanmorgen trof in het McLaren Technology Centre. Waar een Ferrari 458 Italia hysterisch overkomt, daar zie je bij de McLaren juist een kille, afgevlakte variatie op het Berlinetta-thema. Maar dan! Een openbaring. Want na alles wat we vanmorgen te zien en overdenken kregen, gevoegd bij de extreme geluiden van de hier langs knallende MP4-12C’s, voel je een bijzonder soort almacht van deze auto en zijn vermoedelijke capaciteiten.
Wij kiezen – nog steeds geïnspireerd door de grootsheid van het landschap – allereerst voor de straatrit. Het vleugelachtige, hoog zijdelingse wegklappen van het linkerportier – tot onze verbazing een continental car. Over enkele ogenblikken gaan we dus linkszittend linksrijden, met een dikke, brede dubbelturbo supercar van 600 pk. Juist hier en nu. Eigenlijk om je rot te lachen. Instappen. Voor langere mensen alleen te doen met specifieke Houdini-act. Die wij beheersen, maar de specifieke McLaren-klant – nette heren van middelbare leeftijd – waarschijnlijk niet. De zit zelf, in de sterk schaalvormige kuipen, is goed, al is de voetenbak erg smal, waardoor wij met het rechterbeen en de rechtervoet tegen console en schutbord zitten. Er is dus geen ruimte voor ‘afleg’ van de gasvoet. Zal bij rechtsgestuurde exemplaren minder hinderlijk zijn. Ook het NW- en NO-uitzicht wordt ietwat belemmerd; nu door dikke, vooruit geplaatste A-stijlen. De interieurambiance is van eenvoudige doelmatigheid: niet lelijk, niet mooi, maar functioneel.



‘Eddy’
Met een knopdruk starten we de V8 en op dezelfde manier schakelen we ook de mechanische, maar gerobotiseerde Graziano-zevenbak met dubbele-platenkoppeling in. Behoedzaam hobbelen we het terrein af. Dat doet de McLaren overigens wel opvallend netjes. Geen happen of klapperen van de transmissie, terwijl we een mooi soort suspensiegevoeligheid bemerken. Onze bijrijder – laten we hem ‘Eddy’ noemen – begint ongevraagd te vertellen wat de auto allemaal kan, en welke knopjes waarvoor zijn. Alsof we daar nu oor voor – willen – hebben. Speciale aandacht vraagt hij voor het knopje van het ESP: dat worden wij geacht onberoerd te laten. Wel mogen wij tussen de Comfort-, Normal- of Sport-rijmodi kiezen, waarmee motor-, onderstel- en transmissiekarakteristiek overeenkomstig veranderen. Ook daar hebben we eigenlijk geen behoefte aan, omdat die kunstmatige reacties eigenlijk nooit van pas komen. ‘Normal’ dus.
Gaandeweg ons ritje adviseert Eddy ons wanneer we een sliert voorliggers op deze tweebaans landweggetjes dienen in te halen. En in welke versnelling. Beetje irritatie, weer. Diverse subtiele tekenen van onze eigen rijkunde – nu en dan wat verder doortrekken, iets later remmen, ook vroeger uitaccelereren, alles keurig binnen de grenzen – daarbij opzettelijk kalm doorvertellende wat je aan het doen bent en dus bijrijderongemakken vermijdende, leveren niettemin op dat Eddy in wilde paniek raakt. Zelfs reflexbewegingen richting het stuur maakt. Als we Eddy van lieverlee dan maar zo’n beetje babbelend vragen wat voor autosport hij bedrijft, dan blijkt hij dat niet te doen. Eddy is oproepkracht bij een autorijschool. Hoewel in een vroeger leven superbikecoureur. Listig met hem keuvelend over The Isle of Man TT, Steve Hislop, Neil MacKenzie en Joey Dunlop, en natuurlijk alle soorten superbikes gaat het de laatste kilometers terug naar Goodwood. Gerust nu ook met de schofterigste acceleraties, waarbij de McLaren de goorste en gaafste V8-turbogeluiden over de landerijen uitsproeit. Want Eddy is helemaal door de bocht.

Zwarte wrok
Terug op Goodwood dan ook maar meteen het circuit op met de MP4-12C. We krijgen een leenhelm met headset voor contact met weer een andere naastzittende instructeur. Een norse dertiger, die daarvóór snelle demorondjes reed met andere gasten. Een held, kortom. Weer het opdreunen van folderinfo, nu gevolgd door een vanaf de allereerste meter precieze rijinstructie. Waaraan we ons klaarblijkelijk dienen te houden. Hoe hard het naar wat voor soort bocht moet gaan, waar en hoeveel in te sturen, welke versnelling, waarheen daarna te sturen, ook weer in die en die versnelling. De MP4-12C overigens steeds in voorgeschreven ‘Sport’-stand.
Goodwood is normaliter een bloedsnel circuit, maar de baan is op essentiële punten ‘vertraagd’ door middel van pylonenchicanes. Als we na een eerste ronde toch even wat harder willen – we zitten verdorie toch niet voor niets ver van huis met een McLaren op een racebaan! – grijpt de instructeur in door het stuur beet te pakken. Wij hebben dit nog nooit meegemaakt en zijn dan ook pissed off. Wat een onzin! Weken tevoren formulieren invullen, wie en wat je bent, ook qua rijervaring, met zelfs het grappige advies “don’t forget to bring appropriate shoes, preferably for track-use”, maar juist daardoor hadden we beter moeten weten. We willen er eigenlijk nu meteen uit. De instructeur zal onze zwarte wrok opgepikt hebben. Kijkt ons schichtig aan. Even het woordenloze hoofdschudden over en weer. We besluiten subiet hard door te gaan. De headset zwijgt. Wat is de McLaren inderdaad snel! En soepel in de zin van weliswaar stabiel, maar toch alle terugsignalen gevend van de teweeggebrachte krachten. Zodat je weet waar je zit, wat je doet, wat je te wachten staat. De door motorensmid Ricardo ontwikkelde dubbelturbo-V8 loeit prachtig door naar ruim 8.000 tpm. Niet nodig, wel lekker.
Echt dramatisch snel of gemeen voelt de MP4-12C echter niet aan. Vandaar ook al snel een ritme waarbij we steeds het ESP tarten en subtiele interventies voelen. Erg mooi, erg behulpzaam. Konden we de zaak maar uitzetten om de auto werkelijk te doorvoelen! Maar helaas.
Wat echt tegenviel was de Intelligence Precision Shift-bak. Waarbij wij de f van Shift gerust zouden willen weglaten. De processor van de bak interpreteert je rijstijl van dat moment, waarna hij zijn eigen, ideaal geachte schakelgedrag daarop aanpast. En dat doet hij ontijdig. Niet op- of juist willen terugschakelen, vanzelf dus ook op cruciale momenten. Onze instructeur haalde er zijn schouders over op. En wij trouwens ook. Maar toen wij als journalisten de dienstdoende (Duitse, van BMW ‘M Sport’ afkomstige) ingenieur na onze stint hierop attendeerden, liet hij de auto subiet uitlezen. Hij liet ons meekijken, moest een en ander beamen, legde uit hoe prachtig het systeem straks weer zou gaan werken nu de techniek ge-reset zou worden en dat wij dus vooral opnieuw moesten gaan rijden. Waardoor er warempel dus zomaar een echte McLaren-racesfeer was ontstaan. En wij andermaal een openbaring kregen. Van op-en-top engineering.

‘s Avonds aan boord van ons KLM-toestel zien we Engeland weer onder ons verdwijnen. Er resteren gemengde gevoelens. McLaren, als ongenaakbare grootheid, maakt een supercar barstensvol technologieën, met superlatieve specificaties, maar zonder uitgesproken en radicaal te zijn. Dat vrijwillige understatement; eigenlijk ook ongelooflijk Brits.

Tekst: David Bakels

McLaren MP4-12C
Motor 3,8 liter V8 twin-turbo
Vermogen600 pk/411 kW bij 7.000 tpm
Koppel600 Nm tussen 3.000-7.000 tpm
Gewicht in kg1.434
0-100 in sec. 3,3
Top in km/h 330
CO2-uitstoot in g/km279
Prijs in euro 255.870
Tags: McLaren, MP4-12C
Share |
Beoordeling: ,1 (7 beoordelingen)

Reacties op 'McLaren MP4-12C: openbaringen'

Uitkomst van de som Geef een nieuwe code

Er zijn nog geen reacties geplaatst